دلالت بر برترى و اعلميت ايشان بر همگى آنان از همه‌ى جهت‌ها و وجه‌ها مىباشد . . . و حمل‌كردن او حديث : « من خانه حكمتم » بر اين كه « اشاره‌اى است به دانش‌هاى اوليا نه دانش‌هاى فقيهان . » قطعاً باطل است ، چون « حكمت » همان « دانش سودمند » است . . . و شكّى نيست كه دانش‌هاى فقيهان از زمره‌ى دانش‌هاى سودمند است . امّا بر اين مطلب كه « حكمت » همان « دانش سودمند » است ، عبدالعزيز دهلوى در پاسخ پرسشى از ثبوت « عصمت » و « حكمت » و « وجاهت » و « قطبيّت » براى ائمه‌ى دوازده‌گانه عليهم السلام به آن تصريح كرده است . . . و تصريح كرده كه مراد از حديث « أنا دارالحكمة و علىّ بابها » و حديث « أنا مدينة العلم و على بابها » همين است . . . و براى بهره‌ى بيشتر گفته‌هاى بعضى دانشمندان را درباره‌ى معنى حديث : « أنا دارالحكمة » را مىآوريم تا بطلان حمل ذكرشده براى شما از زبان دانشمندان اهل سنّت ، روشن شود : عاصمى : « امّا علم و حكمت ، پس خداوند متعال به آدم عليه السلام فرمود : « و علّم آدم الأسماء كلّها » « 1 » پس به دانش برترى داد بندگانى را كه از آن‌چه خداوند فرمان داده سرپيچى نمىكنند و آن‌چه فرمان داده شده‌اند را انجام مىدهند ، و از اين جهت مستحق سجده آنان شدند ، پس همان‌گونه كه دانش ، نادانى نمىگردد و دانشمند نادان نمىشود هم‌چنين آدم برترى يافته با دانش مفضول نمىشود . و همين‌گونه است حال كسى كه به دانش برترى يافته است و امّا كسى كه به عبادت برترى يافته ، شايد كه مفضول شود زيرا چه بسا عابد از درجه‌ى عبادت بيفتد اگر آن را رها كند و از آن دورى نمايد ، يا در آن سستى كند به گونه‌ى غفلت ورزيدن از آن ، پس برترى او فرو مىافتد و لذا گفته شده است : با علم برترى يابند و بر علم چيزى برترى نمىيابد و به ديدار دانشمند روند و او به ديدار كسى نمىرود . از اين رو

--> ( 1 ) . بقره / 31 .